کیفیت پاشش الکترواستاتیک نه تنها به تجهیزات و استانداردهای مدیریتی بستگی دارد، بلکه به این بستگی دارد که آیا مواد پوششی الزامات خاص برای کاربرد الکترواستاتیک را برآورده می کند یا خیر. پاشش الکترواستاتیک به پوشش هایی با مقاومت کم نیاز دارد. محدوده 5-50 MΩ·cm بهینه در نظر گرفته می شود. مقاومت پوشش نه تنها با محتوای رزین بلکه با انتخاب حلال ها نیز تعیین می شود. در نتیجه، افزودنی های حلال اغلب در عمل برای تنظیم مقاومت به سطح مورد نظر استفاده می شوند.
در حالی که پاشش الکترواستاتیک به پوشش‌های{0} با مقاومت کم نیاز دارد، بسیاری از پوشش‌های استاندارد مقاومت نسبتاً بالایی دارند. برای کاهش مقاومت، معمولاً حلال هایی با قطبیت مناسب به فرمول پوشش اضافه می شود.
سرعت جریان هوا در غرفه اسپری الکترواستاتیک نیز یک عامل مهم است. سیستم اگزوز غرفه در درجه اول برای حذف بخارات حلال تولید شده در طول فرآیند پاشش طراحی شده است و غلظت آنها را زیر حد پایین تر انفجار (LEL) نگه می دارد تا ایمنی عملیاتی را تضمین کند. سرعت جریان هوا باید بین 0.3 تا 0.7 متر بر ثانیه حفظ شود، زیرا سرعت بیش از حد می تواند بر نتایج سمپاشی تأثیر منفی بگذارد. سیستم اگزوز باید مجهز به مکانیزم تنظیم جریان هوا باشد.
