روغن‌کاری الکترواستاتیک بر اساس اصل جاذبه الکترواستاتیک عمل می‌کند: نوار فولادی به زمین که قرار است پوشش داده شود، به عنوان الکترود مثبت عمل می‌کند، در حالی که اتمایزر روغن (مانند فنجان اسپری یا دیسک اسپری) به یک منبع برق{0} با ولتاژ بالا متصل است تا به عنوان الکترود منفی عمل کند.
نوار فولادی بین تیرهای روغن کاری بالا و پایین عبور می کند. این تیرها از یک آلیاژ آلومینیوم تخصصی ساخته شده و بر روی بازوهای پشتیبانی قابل تنظیم و عایق نصب شده اند. شکاف روی هر تیر را می توان به طور دقیق تا 0.2 میلی متر یکنواخت تنظیم کرد. در داخل، تیرها دارای یک کانال روغن با اتصال ورودی در مرکز و خطوط برگشت در دو انتها هستند. تیرها که در فاصله مشخصی از نوار فولادی قرار گرفته اند، طوری طراحی شده اند که اجازه می دهند روغن تحت فشار صفر به سمت شیار تخلیه جریان یابد.
هنگامی که تیرهای روغن‌کاری انرژی می‌گیرند، یک میدان الکترواستاتیک با ولتاژ بالا بین تیرها و نوار فولادی به زمین ایجاد می‌شود. تخلیه تاج در الکترود منفی رخ می دهد و بار منفی را به غبار روغن اتمیزه می دهد. ذرات باردار که توسط میدان الکترواستاتیک هدایت می شوند، به طور مؤثر و یکنواختی به سمت نوار فولادی عبوری در امتداد خطوط نیرو جذب می شوند و یک "پیچ-در اطراف ایجاد می کنند." در حالی که تخلیه تاج مثبت می تواند برای پوشش الکترواستاتیک نیز استفاده شود، تخلیه تاج قطبی منفی ترجیح داده می شود زیرا ولتاژ بحرانی (شروع) کمتری دارد، پایداری و ایمنی بیشتری ارائه می دهد و کمتر مستعد جرقه زدن است.
